Reviews + Partyreports
Plezierige verrassingen van Autechre

Plezierige verrassingen van Autechre

10 april 2010 Autechre is misschien wel de meest complexe muziek op dit moment. Het liefst zou ik een Autechre-plaat in de CERN gooien en de deeltjes die overblijven bekijken, hoe kun je anders ooit grip op de complexiteit van hun muziek krijgen? Woensdag 7 april deden ze de Melkweg aan voor een live set. Autechre's laatste album Oversteps zou te melodieus, toegankelijk en te rustig zijn, maar de critici krijgen een troostend klopje op het bolletje; de beats en kicks behoren nog steeds tot het repertoire.

Zoals bij Autechre altijd het geval is, spelen ze voor een zaal die overwegend gevuld is met mannen. De nerdy look is nog steeds wel hip te noemen, maar waar deze look zijn inspiratie vandaan haalt wordt op dit soort avonden wel weer duidelijk. Er zijn wel wat dames te vinden, maar die zijn vaak nogal moeilijk van de mannen te onderscheiden. Dit is blijkbaar het publiek dat complexe muziek kan waarderen en ik voel me hier dan ook absoluut thuis.

Als we binnenkomen is Didjit net met zijn set begonnen. Het is natuurlijk een onmogelijke klus, draaien als opwarmer voor Autechre en Didjit heeft het ook niet makkelijk. Hij draait kwalitatief goede hiphop, niet het bitches en blingbling soort, maar toch word ik er niet echt warm van met Autechre in het vooruitzicht. Vanaf het moment dat we de Melkweg binnenkomen is overal, van garderobe tot bar, aangekondigd dat tijdens Autechre een ‘total blackout’ zal plaatsvinden, wat voor de meeste aanwezigen geen verrassing meer zal zijn. Het is een mooi idee om de muziek het werk te laten doen zonder visuele stoorzenders, maar helaas sta je dankzij de noodverlichting toch het hele optreden in een soort groenige gloed.

Autechre bestaat uit Rob Brown en Sean Booth en zijn zo'n beetje de grootste namen van het Warp label. Het label, waar ook koning van de vage muziek Aphex Twin zetelt, staat bekend om vooruitstrevende elektronische muziek. Autechre's stijl is moeilijk te beschrijven, het is een soort hyperactief sprintje door ambient, glitch en techno en hardcore, maar Intelligent Dance Music dekt de lading het best. Bij Autechre’s laatste album Oversteps lag de nadruk niet op geflipte beats, maar meer op soundscapes en melodie. Het is een album met ruimtelijke sferische platen, niet zo hard en opgefokt als eerdere albums. Het is het meest toegankelijke album dat de heren in jaren gemaakt hebben, en voor degene die een keer bij Autechre de polonaise wil inhaken is dit een goed moment.
Maar begrijp me niet verkeerd, het is nog steeds een complex album vol details en diepgang, voer voor muzieknerds. In de Melkweg had ik een optreden in dezelfde lijn als het album verwacht, maar het tempo ligt hoog en de kicks zijn goed vertegenwoordigd.

Het begin van het optreden kenmerkt zich door ritmische chaos zoals we die van Autechre gewend zijn, maar vooral het laatste half uur zat vol plezierige verassingen. Muziek is nooit goed in woorden te beschrijven, maar als ik voor Autechre een poging zou doen, zou ik zelfs te weinig letters op mijn toetsenbord hebben om in de buurt te komen. Wanneer je denkt enig houvast te hebben, worden je benen weer onder je vandaan geveegd, dit is ook een goede beschrijving van het soort dans dat sommigen proberen te doen. Ik neem ze niets kwalijk, het geluid in de Melkweg is absoluut top en de muziek komt optimaal tot zijn recht. De bas is alleen zo nu en dan te overheersend, maar zoals een wijs man ooit zei: Bas moet je niet horen, die moet je voelen.

Als het optreden is afgelopen gaat de (rest van de) verlichting weer aan en krijgt Rob Hall de ondankbare taak om na Autechre zijn kunsten ten gehore te brengen. Hij draait stevige techno, maar krijgt helaas niet de eer die hem toekomt, de helft van de zaal is al snel leeg gestroomd. Maar het is natuurlijk te verwachten dat je na Autechre ook even niets anders meer wilt en aankunt.

txt & img Manus Groenen
Party Tips