Reviews + Albums
Shinedoe - Illogical Directions

Shinedoe - Illogical Directions

19 mei 2014

Label: Intacto Records
Cat nr: INTACLP003
Stijl: house

Release: 19 mei 2014

Oordeel: 4/5



Ze is er niet voor het snelle scoren. Shinedoe draait eigenlijk al mee sinds de begindagen van de Nederlandse technoscene (aanvankelijk als danseres bij stamvaders Quazar!), en heeft zich als dj met een zekere geleidelijkheid naar de top gewerkt. Dat geldt ook voor haar producties, die altijd zorgvuldig en met beleid worden uitgebracht –derde album Illogical Directions is er een goed voorbeeld van.

What’s in a name, elk album dat Shinedoe tot nu toe uitbracht was een afspiegeling van de heersende sounds én de behoefte daar bovenuit te steken. Sound Travelling (2006) was een hoogtepunt in de minimal-periode, daarna volgde het wat soulvoller No Boundaries (2009). De dj stond met deze platen stevig in de Amsterdamse clubscene, maar probeerde zoals de titels al doen vermoeden de minimal/house/techhouse uit de stad wel naar een breder, muzikaler plan te trekken.

En dan is er nu het veelzeggend getitelde Illogical Directions. Een plaat waar we een kleine vijf jaar op hebben moeten wachten, een eeuwigheid in dance-begrippen, maar ook wel weer toepasselijk bij de rustig opgebouwde carrière van Shinedoe. Zoals ze zelf al aangeeft moet muziek uit haar hart komen, dat kost tijd maar levert wel de meest oprechte tracks.

En ja, dan krijg je dus gevoelige muziek. Van de dubby opener Release Yourself gaat het naar sfeervolle, ingetogen house (Alto Paraiso) om dan, ietwat onverwacht, over te schakelen naar de zware klanken van Discourse My New Romance, een housetrack met dikke, dreigende baslijn, versterkt door de karakteristieke vocalen van Karin Dreijer (The Knife). Je ziet ‘m niet aankomen, deze twist, maar het lijkt een bewuste keuze om je met deze ‘illogical direction’ op het verkeerde been te zetten.

Zo wordt je als houseliefhebber in en uit je comfort zone getrokken. Want vervolgens krijg je weer klassieke housetracks als Panomanic en single Circle Of Life, maar ook oldskool electro (Pressure Dome) en (persoonlijke favoriet) het zeer euforische Not So Far. Richting het einde van de plaat trekt Shinedoe de vibe naar wat meer obscure electro- en techhouse, niet zo sterk als wat ze je daarvoor heeft voorgeschoteld, maar na al het diepere werk een logische voortzetting richting dansvloer.

Wat een verschil met de minimal waarmee ze ooit doorbrak, dit Illogical Directions. Overal ademt de drang om niet zomaar functionele tracks te maken, maar muziek met een smoel te laten horen. Ja, house is de rode draad, in dat opzicht is de geboortegrond van Shinedoe (de mellowtijd van begin jaren 90) meer dan ooit aanwezig, maar de Amsterdamse laat meermalen een eigen, verdraaide versie hiervan horen –dan weer licht en melodisch, dan weer koel en donker. Sterke plaat met uiteenlopend mooie momenten.

Nico van der Plas

Tracks
01. Release Yourself
02. Essence
03. Alto Paraiso
04. Discourse My New Romance ft. Karin Dreijer
05. Panomanic
06. Pressure Dome
07. Circle Of Life ft. Miss Bunty
08. Not So Far
09. Fe-Male
10. God’s Love ft. Jayson
11. Get Dirty

Party Tips