Reviews + Partyreports
Suikerrock staat voor intimiteit en een line-up van formaat

Suikerrock staat voor intimiteit en een line-up van formaat

04 augustus 2010 Op dinsdag 20 juli was er al een pre-party die vooral de oudere garde zeker heeft kunnen waarderen met namen als ZZ Top, John Fogerty en The Doors, maar anderhalve week later barstte Tienen echt compleet uit zijn voegen. Eehh...Tienen?? Waar ligt dat in vredesnaam? Tienen ligt in België. Specifieker: het is een oud stadje in de buurt van Leuven waar nog de grote suikerfabrieken van vroeger staan. Vandaar ook de naam van het festival dat er jaarlijks neerstrijkt: Suikerrock. Dit jaar was het vanaf donderdag 29 juli weer raak met grote artiesten als de Stereo MC’s, Jamiroquai, Seal, The Opposites, Customs, Das Pop, Shaggy en Grace Jones. Op de slotdag werd er zelfs een muzikale variant van Tien Voor Taal georganiseerd met enerzijds Belgische en anderzijds Nederlandse bands, namelijk De Kreuners, Clouseau, Raymond van het Groenewoud én de Golden Earring.

Amazing Grace
Dat Suikerrock dit jaar het festival aftrapt met het kleine racemonster Jamiroquai is al een prestatie op zich, maar wat de meeste bezoekers nog lang bij zal blijven is het optreden van het 62-jarige podiumbeest Grace Jones. Haar optreden duurt anderhalf uur en gedurende het eerste kwart van haar show staat vrijwel iedereen met open mond naar haar te kijken. Vol verbijstering en verbazing wordt ze door iedereen gadegeslagen. Wat men ziet is allesbehalve alledaags, beter zelfs: ‘zoiets als dit maak je nooit mee’. Voor het uit het veld geslagen publiek voltrekt zich een show vol glamour, durf en originaliteit die alsmaar extraverter en overweldigender wordt. “Wat een stoer wijf,” wordt er massaal geroepen - een terechte opmerking.

Met een figuurtje om “u” tegen te zeggen, hoelahoopt ze er in een strapless body met g-string op los terwijl ze haar hele band voorstelt. Na ieder nummer begeeft ze zich weer achter de coulissen voor een andere outfit met bijbehorend masker. Op een gegeven moment trekt ze iedereen mee het podium op, wordt er op spectaculaire wijze confetti de lucht in geblazen én, uiteraard het allerbelangrijkste, haar stem mag er nog steeds zijn. Dat laatste bewijst ze wel met de uitvoeringen van haar grootste hits: Strange, Slave to the Rhythm en een bewerking op La Vie en Rose. Maar ook haar nieuwste nummers, waaronder Hurricane, klinken zeker niet verkeerd - en dan te bedenken dat de meeste mensen op deze aardbol Grace Jones kennen dankzij haar memorabele rollen in de James Bond-films…

Seal: gevoelig en soulvol
Verder met de andere artiesten die de bühne betreden tijdens het gemoedelijke festival middenin het centrum van Tienen. Op vrijdag is het bijvoorbeeld de beurt aan Seal om met zijn loepzuivere stem het publiek in extase te brengen. Eerlijk is eerlijk: de setting - een oud stadsplein met een kerk, een hotel in Romeinse stijl met een bordes en kleine cafeetjes, de intredende schemering – leent zich hier uitermate goed voor. Seal brengt zijn gevoelige platen, maar ook zijn souly covers, zoals I Can’t Stand the Rain en Stand By Me. Hij klinkt live net zo goed als op één van zijn albums. Een massaal applaus en oorverdovend gejuich na Kiss From a Rose is dan ook op zijn plaats.

Shaggy, Clouseau & Golding Earring
Shaggy, een dag later, valt enigszins tegen. Maar ach, de show was er niet minder om, en een artiest zoals hij moet het daar ook vooral van hebben. Hij krijgt met behulp van zijn achtergrondzangeressen en band wel het hele publiek mee; zeker als hij een zomerse mix inzet van Jamaicaanse knijpers van hits. Maar op de slotdag doet Koen Wauters van Clouseau het toch echt beter. Hij bewijst met zijn goede zang, interactie met het publiek én de band achter zich, waaronder zijn broer Kris, dat muziek maken en ernaar luisteren of kijken een genot is. Barry Hay van de Golden Earring hoef je dat allang niet meer te vertellen, want hetzelfde straalt gewoon van deze man af als hij op het podium staat. Voor hem en alle andere bandleden van de meest succesvolle Nederlandse rockband ooit, kun je dan ook alleen maar respect hebben. Want ze hebben dan al wel een zekere leeftijd bereikt, rocken kunnen ze nog als de beste. Hun show was lekker puur en rauw, zoals het hoort!

Kortom, de organisatie van Suikerrock mag trots zijn op de editie van dit jaar. De line-up was divers en kwalitatief hoogstaand en dat heeft ervoor gezorgd dat bijna alle dagen uitverkocht waren. Na Rock Werchter en met Pukkelpop in het verschiet, moet voor de gemiddelde festivalganger die de Nederlandse grenzen wil doorbreken, Suikerrock op het lijstje komen te staan. We zijn dan ook alvast reuzebenieuwd naar wat we volgend jaar weer voor artiesten aan zullen treffen op de affiches!

txt & imgs Fabienne Robben
Party Tips