Reviews + Partyreports
Thunderdome 2010: Hardcore zoals hardcore hoort te zijn

Thunderdome 2010: Hardcore zoals hardcore hoort te zijn

22 december 2010 Al sinds 1992 zet Thunderdome de toon voor de rest van de hardere stijlen. De almachtige Wizard is de spreekwoordelijke vader van de huidige hardcorescene, en de nieuwste spruit werd afgelopen zaterdag geboren. In de Jaarbeurs te Utrecht werden grenzen gebroken, meesterlijke setjes gedraaid en het begrip ‘gabber’ naar nieuwe hoogten gestuwd.

Mysterie
Het feest is al wekenlang door geheimzinnigheid omgeven. ID&T heeft de line-up bekend gemaakt, maar weigert iets los te laten over de timetable. Geruchten zijn er genoeg. Zo zouden the Opposites DJ Promo vergezellen, het meerdere zalen zijn maar toch ook meerdere, het is allemaal top-secret. De keuze van ID&T is in het licht van het thema 'Breaking Barriers' niet vreemd. Lak aan hokjes denken, gewoon je dans doen.

Gordijnen & de warming-up
De geruchten blijken deels waar te zijn. De grote hal is door hoge zwarte gordijnen in vier kleinere area’s verdeeld. Op de aanwezige flyers staat tóch een timetable, maar die loopt maar tot 01:00 uur. Met de mededeling “What the f*ck happens at one o’clock” is het duidelijk dat dit geen standaard feestje is. De gordijnen zijn leuk, en doen een spetterende opening vermoeden, maar betekenen wel dat de beats van het ene gedeelte in het andere gedeelte te horen zijn. Het geluid staat hard, maar tijdens de breaks in de set is de buurman goed te horen. Een beetje jammer, maar dat mag de pret niet drukken.
Radium draait zoals we dat van hem mogen verwachten, stevig en met die karakteristieke kick. In de zaal ernaast draait Traffik, een naam die niet veel belletjes doet rinkelen. Hij doet de voeten wel bewegen met smerige beats.
Wie aangenaam verassen zijn Sequence & Ominous. Met ‘gouwe ouwen’ zoals B.O.T.T.R.O.P. geven ze de avond toch nog een ‘early’ tintje.

The f*ck that happened at 1 o’clock

Dan is het 1 uur. De aparte indeling van de avond tot nu toe heeft gewerkt. Het publiek is al opgewarmd, en de honger naar meer is te voelen. Opeens gaan de gordijnen open, en een welbekende stem klinkt door de immense zaal. MC Justice klimt onder luid gejuich het podium op. De stem van Thunderdome, die net ervoor had laten weten zo nervous as hell te zijn, staat nu als een koning op het podium. Met een donderende stem heerst hij.
Dan begint de eerste suprise-act. Het zijn Outblast en Evil Activities, de gevestigde orde. Ze draaien leuk, maken geen fouten, maar het handjes-klap gehalte is hoog. Gelukkig is er nu wel ruimte genoeg om die handen te klappen, en die voeten de lucht in te schoppen.

Held
Maar dan rijst het imposante figuur van Negative-A op achter de wheels of steel. Deze man is hard bezig aan de weg te timmeren, en het publiek weet het. De man die samen met Justice het anthem maakte voor deze editie Thunderdome (Breaking Barriers), knalt. Hij knalt hard. De industrieel getinte beats, de frisse breaks en de overall performance van deze held slopen de zaal. Natuurlijk komt het anthem voorbij, en meer lekkers.
Op het gebied van draaien is deze man vanavond de meester. Af en toe brult Justice nog in de mic, maar gelukkig met een goede timing en niet te veel, zodat het een fijne toevoeging is. Negative-A kan met recht bekroond worden tot keizer van de avond.

Geen hiphop
Ondertussen is al bekend geworden dat een van de verassingen deze avond niet doorgaat. Het plan schijnt te zijn geweest de Opposites samen met Promo te laten optreden, maar wegens ziekte van een van de twee gaat het niet door. Het blijft dus onduidelijk of deze zijsprong goed had uitgepakt of niet. Maar Promo is er wel. Hij lost Negative-A af en gaat minstens even hard van start. Af en toe zo hard dat er slechts een diepe bas te horen is en niet anders. Dit is jammer, aangezien Promo zeker goed kan draaien.
Ondertussen is de sfeer er alleen maar beter op geworden. Overal is men vriendelijk, de beveiliging houdt zich op de achtergrond en het publiek geniet duidelijk. De vibe is meer dan goed. Dit is gabber zoals het moet zijn.

Wel rock
Al sinds het begin staan er een drum en versterkers op het podium. Zodra Masters of Ceremony de stage betreedt is het duidelijk waarom. De mannen van Neophyte rammen er gelijk in met rock als Killing In The Name Of en wat Limp Bizkit. Het publiek dat er recht voor staat vind het leuk, maar menig voetje staat stil. Het is toch even wennen, maar zodra The Viper (die er naast staat) er wat stevige sloopbeats doorheen ramt, gaat de voetjes weer. De mannen met de mic doen er alles aan om zoveel mogelijk mensen mee te krijgen, en het lukt ze ook. Het is een bezienswaardigheid van jewelste. De mannen hebben zelfs een nieuw, eigen nummer gemaakt.

Al met al
Iedereen die hier vanavond rond heeft gelopen zal het ermee eens zijn, dit was HET feest van het jaar. De sfeer, het publiek zelf, de setjes, de show, alles klopte. Deze recensie had dan ook maar drie woorden hoeven te bevatten:

Best. Party. Ever.

txt Erin Gabriël
imgs Mark de Mooij
Party Tips