Reviews + Partyreports
Weekend Warriors in Studio 80: Mengelmoes van muziek en publiek

Weekend Warriors in Studio 80: Mengelmoes van muziek en publiek

24 maart 2010 Funk, groove, disco, house, de Duitse artiest Soundstream weet zijn platen met een vleugje van elk samen te stellen. De vrolijke melodieën doen denken aan een parkwandeling op een idyllische zondagochtend. Een schilderachtig park was echter niet de locatie waar Soundstream afgelopen vrijdag zijn platenkeuze op het publiek losliet. Tjilpende vogeltjes werden ingeruild voor dynamische dans en luid galmende speakers tijdens Weekend Warriors in de studio 80.

Naast Soundstream was Kyle Hall de (jonge)man die de line-up aanvoerde. Kyle Hall, overgekomen uit Detroit, gooide hoge ogen met muzikaal begaafde taferelen die middels filmpjes op Youtube werden verspreid. Een sterke en vernieuwende keus van de organisatie met menig nieuwsgierig bezoeker als gevolg. De avond werd ondersteund door Olff die de achterzaal opende, Microove als opener en Melon als afsluiter in de voorzaal.

Aangekomen in de 80 rond een uur of twaalf was het aan de rustige kant. In de voorzaal warmde Microove de zaal op met rustige houseplaten terwijl de achterzaal nog niet in gang was gezet. Na een uurtje rondgehangen, gedanst en wat meer gehangen te hebben begon het eindelijk vol te lopen. De achterzaal werd tevens geopend en Olff deed hier zijn best om het publiek mee te krijgen. Echter, met een dergelijk ongeïnspireerde wijze van mixen ging dit niet vanzelf en moest hij het zo nu en dan van een goede plaat hebben. Laat ik zeggen dat ik hoop dat hij zijn dag niet had.

De sluitingstijd van de 80 zat ons niet mee en de avond vorderde vlot. Na heen en weer gependeld te hebben tussen de voor- en achterzaal was het de beurt aan Soundstream om zijn kunsten te vertonen. Na een kwartier aangehoord te hebben wat deze te brengen had was ik dusdanig teleurgesteld in zijn ‘kunsten’ dat het idee weder te keren naar de achterzaal een prominente rol speelde in mijn hoofd. Nog heel even dan. Dit bleek geen goed plan. De eigen platen die Soundsteam met zoveel subtiliteit en zorgvuldigheid in elkaar zet maakte vanavond plaats voor een dusdanig commerciële platenkeuze waar dj Roog nog een puntje aan kan zuigen. Met een terugkerend moment van zwaar onverwachte teleurstelling keerde ik terug naar de achterzaal. Zonde voor de beste man, ik had hoge verwachtingen van hem.

Na een tijdje maakte Kyle Hall zijn baan naar de draaitafels vrij en begon met zijn set. Vanaf het begin af aan lag het tempo plotsklaps aanzienlijk hoger dan tijdens de set van Olff. Een overgang had hier niet misplaatst geweest. Naast het tempo werd direct duidelijk waar de jonge gast zijn roots had liggen. Verenigde Staten: correct, Texas: incorrect. Detroit van top tot teen vulde de ruimte met geluid en verzorgde gelijktijdig een leegloop van diezelfde ruimte. Het publiek van vanavond was hier duidelijk niet klaar voor. De set zelf was overigens voor diegene die aanwezig waren geen verkeerde. Toch werd het na een poosje in de achterzaal weer tijd voor het welbekende pendelen.

Aangekomen in de voorzaal was Melon met zijn set begonnen. Ik wil bijna zeggen een gevoel van “eindelijk”. Eindelijk even geen zorgen wat betreft de muziek. Hoewel hij een rustige set voor de zaal in petto had, ging het zo nu en dan goed los en zorgde Melon voor een goed einde van de avond. Dan ineens is het vijf uur, een on-Amsterdamse tijd om een einde te breien aan je avond. De Studio 80 doet het toch. Veel te vroeg loopt iedereen hardop denkend over een vervolglocatie naar de jassen en verlaat de 80. Waar een wil is, is een weg.

Even recapituleren. De organisatie heeft een gewaagde line-up neergezet, dit valt niets minder dan te prijzen. Het is simpelweg zonde dat Soundstream de verwachting van een vrolijke houseset niet kon waarmaken en duidelijk geen flauw idee heeft waar de goede platen te vinden op Beatport. Kyle Hall was op papier tevens een grote belofte, maar wist zich niet aan te passen aan een publiek dat te tam was voor wat hij bracht. Wat, of beter gezegd wie, de avond heeft recht kunnen trekken is Melon. Zijn set was stabiel en heeft toch nog een glimlach op de gezichten kunnen toveren.
Een punt terzijde is echter wel dat het publiek zich toch zeker wat meer had open mogen stellen voor iets nieuws. Het is ongelooflijk makkelijk altijd maar weg te lopen als het even niet aanstaat, maar ook echt niet verkeerd om iets nieuws een kans te geven. ‘Spread your horizon’ is mijn devies. Volgende keer een tweede kans wanneer Weekend Warriors op 21 mei terugkeert met Cassy en Move D.

txt & imgs Erik Schouten.
Party Tips